-dünya ya imtihan için geldik- diyenlere soru. Peki neden siz bu imtihanı yaşamak zorundasınız? Neden siz?
Bence imtihan diyerek olayı ve duyguları hafifletiliyor. Olabilir. Bazi anne baba -ben ne hata yaptımda evladım bu halde- diye isyan ediyorlar. Halbuki teyzesinin kızıyla evlenmeseydi belki çocuk bu engeli ile yaşamak zorunda kalmazdı. Onu dediğimdede bana kızıyorlar : )
Şunuda anliyabiliyorum. Ben doğuştan engelliyim ve bir şekilde yaşamayı öğrendim ve kendimi böylede sevip sevdiriyorum. Velakin engelsiz yaşamı tatmış iseniz ve yaşamınızın sonra ki yıllarında engelli olduysanız bunun kabûlu zorlaşabilir ve psikolojinizin daha çabuk bozulabilir veya isyan edebilirsiniz.
Doğuştan veya daha sonra engelli olduysanız bazen sistemin sizi anlamadığını düşünüp isyan edebilirsiniz. Hatta en yakınınız bile bazen sizi anlamayabilir. Bu duygulara yer verin, negatif olsalar bile. Ama en önemlisi o negatif duygular pozitif duyguları geçmemeli.
Ben çocukluğumda yaşadım sadece -kendimi kabul etmediğimi, sevmediğimi-. Şimdi ise, sistemin bazi zorluklarını fark edince-, diyorum ki kendime kız sen kendini sevmezsen, kendinle barışık olmazsan, kendini kabul etmezsen bir başkası neden etsin? Bazen yapamadıklarınız olabilir. Yada fiziksel olarak kırmızı çizgin vardı onu geçersen ağrılara tutuşursun. Etrafındakilere anlattığın zaman bunu anlamayabilirler ama sen yinede anlat ki o kırmızı çizgin geldiği zaman mücadelene devam etmiyesin. Anlamayanlar mı önemli yoksa günlerce senin ağrılara katlanmaman mı? Tabi ki en sonuncusu!
) Her zorlukla bir kolaylık çıkıyor karşıma hakkaten böyle düşününce engel engel olmaktan çıkıp bir ayrıcalık oluyor insana bilmem anlatabildim mi ? 
